Zuid Afrika 2006

Dag 20, maandag 11 december.
Rond negen uur vertrekken we van Warmwaterberg verder via de Route 62 richting Hermanus. Onderweg passeren we o.a. de prachtige Tradouws pas en verlaten daarmee de Kleine Karoo. Het landschap veranderd en wordt groener. We doorkruisen duidelijk een vruchtbaardere landbouwstreek. Zagen we eerst nog aan de ene kant van de weg Fries Stamboekvee en aan de andere kant van de weg struisvogels, nu worden de koeien afgewisseld met wijngaarden en graanvelden. Voor de koffie stoppen we in Riviersonderend en zijn uiteindelijk om 1 uur in Hermanus voor het hek. Het is een hartelijk weerzien met Vasi wat wordt gevierd met champagne aan het strand (overigens schijnen de walvissen al weggetrokken te zijn). Later op de avond, voor het eerst tijdens onze vakantie, de nationale braai sport beoefent. Door alle verwennerij veranderen we zelf langzaam in walvissen!

Day 20, Monday 11 December.

Around nine o’clock we leave Warmwaterberg to continue our journey on Route 62 in the direction of Hermanus. Along the way we drive through the Tradouws Pass and leave the Small Karoo. The landscape changes and becomes greener. We clearly are in a more fertile agricultural area. Were we first saw Frisian cows and ostriches alongside the road, the cows are now sharing the field with wineries and cornfields. For coffee we have a short stop at Riviersonderend and around noon we arrive in Hermanus to stop at the gate. Vasi welcomed us and we celebrated the moment with a bottle of champagne on the beach. Later in the evening we at last enjoyed the favourite South African braai sport. The southern wright whale seems to have left Walker Bay and the Hermanus shore, but we ourselves are slowly transforming into Dutch Whales thanks to the excellent food and wine.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Dag 19, zondag 10 december.
Na een goede nachtrust, zijn we vandaag weer door het zonnetje gewekt. We zijn nu in de Swartberge en om ons doel te bereiken hadden we de keus tussen twee routes: over de Swartbergpas via de Hel of de Route 62. De Hel hebben we niet gezien, maar wel de Rust en Vrede. Dit zijn watervallen die naar beneden razen in een prachtige kloof.
We hebben al veel mooie stukken gereden, maar zijn het erover eens dat de Route 62 de mooiste is. We waren rond twee uur op een camping bij Warmwaterberg. Daar hebben we eerst een wandeling gemaakt en daarna gedobberd in het warme water (tot 42 graden) waar het plaatsje zijn naam aan te danken heeft. Heerlijk, evenals het eten. De laatste maaltijd in de Karoo bestond uit echte Afrikaanse ‘kos’: bobotie met als toetje malva pudding met custard. Alhoewel het is toegestaan om de hele nacht in het warme water te blijven liggen, kruipen we nog 1 keer in ons campertje. Bovendien zijn de swembad reëls erg streng, zo mag je bijvoorbeeld niet ‘kaalswem nie’. Morgen het laatste stukje naar Hermanus, waar ‘ons gaan kuier’ bij Vasi en Marius, onze Zuid-Afrikaanse vrienden.

Day 19, Sunday 10 December.

After a good nights sleep we woke up with sunshine again. We are now in the Swartberg Mountains and to reach our destination we had the choice between two routes: one was over the Swartberg Pass via the Hell, the other was the Route 62. We did not see the Hell, but did see Rust en Vrede (rest and peace). These are waterfalls that tumble down in a beautiful canyon.

We have been driving routes that were breathtaking but we both agree that Route 62 is the most scenic route. We arrived at a campsite near Warmwaterberg. After a short hiking trail we soaked in the mineral springs (up to 42 degrees Celsius) that gives the place its name. Lovely, just like the food. Our last dinner in the Karoo was traditional Afrikaans food: bobotie and for dessert malva pudding with custard. This will be our last night in our camper, tomorrow we will head for Hermanus to meet with Vasi and Marius, our South African friends.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Dag 18, zaterdag 9 december.
We verlaten de kust rond een uur of tien en rijden weer het bergachtige binnenland in richting Oudtshoorn. We nemen de avontuurlijke Prins Alfred pas dwars door de Outeniqua bergen. De overweldigende hoeveelheid natuurschoon werkt langzamerhand als een overdosis. Het rijden door de bergen schiet niet erg op en is nogal vermoeiend vanwege de voortdurende concentratie die nodig is. We waren dan ook blij dat we bij de Kango grotten aankwamen, waar we gewoon een van de vele toeristen waren. De grotten waren echter ook weer indrukwekkend! Twee van de zalen in dit grottencomplex hebben de omvang van een concertzaal en de druipsteenformaties zijn niet alleen mooi om te zien maar ook nog eens honderdduizend tot anderhalf miljoen jaar oud. Vlak bij de grotten hebben we een camping opgezocht en daar drong de harde waarheid zich aan ons op: geen restaurant in de buurt, dus zelf koken. De voorraad blikvoer die we al vanaf Kaapstad meeslepen, werd eindelijk aangesproken. Ons maak ons eie kos, maar braai glad nie.

Day 18, Saturday 9 December.

We left  the coast around 10 in the morning and headed for the inland towards Oudtshoorn. We took the adventurous Prince Alfred Pass straight though the Outeniqua Mountains. The overwhelming beauty of nature is almost overkill. Driving through the mountains is tiring and slow. We were glad to arrive at the Cango Caves and mingle with the tourists. The caves were magnificent. Two of the halls of the cave complex had the size of a concert hall and the formations formed by flowing and dripping water for one hundred thousand to one and a half million years were astonishing to see. Not far from the caves we found a camp site and the horrible truth was revealed: no restaurant, so we had to cook our own meal. The supply of canned food we have been carrying around since we left Cape Town is finally used.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Dag 17, vrijdag 8 december.
Hoe was het ook alweer? Tsitsikamma betekent plaats van veel water. Nou dat klopt: de hele nacht regen! Overdag gelukkig grotendeels droog en een keer niet zo heet. Dat kwam goed uit want we gingen vandaag op slingertoer. We hadden thuis al een zogenaamde boomkroon tocht geboekt (zie de verwijzing op ons web log onder Canopy Tour). Om half tien begon de veiligheidsinstructie, want het geheel speelt zich af in de toppen van de grootste bomen van het woud, op maximaal 30 meter hoogte!! Het verplaatsen van de ene naar de andere boom gaat via staalkabels. Enorm spannend om te zien en te doen, maar een stuk gemakkelijker dan skiën. Terwijl wij van boom tot boom slingerden werden we vastgelegd op film: “Tarzan en Jane, 30 jaar later”. We kunnen deze activiteit van harte aanbevelen. We kwamen na afloop nog in gesprek met de manager. René en/of Sander: stageplekken zijn hier volop te regelen en nog betaald ook en goede managers zijn hier hard nodig.
Later op de dag nog een mooie wandeling gemaakt en daarna een gezellige avond doorgebracht met een Oostenrijks echtpaar. We waren hen in de afgelopen dagen al twee keer eerder tegengekomen en wisten dat de vrouw ook deze vakantie haar 50^ste verjaardag ging vieren. Dus hebben we haar de groene “50-ballon” cadeau gedaan. Tijdens het eten nog een school dolfijnen gezien dus het kon allemaal weer niet op vandaag. Wat een vakantie!

Day 17, Friday 8 December.

What did Tsitsikamma mean again? Yes, place of many waters, so we had rain all night. During day time it was dry and not so hot as in the last days. That was good, because we had planned to go up the trees today: we booked a Canopy Tour at nine thirty (also see the link on our web log). After the security instructions we got our gear and headed for the forest. The tour involves the oldest and highest (max. 30 meters) giants of the forest. We moved from tree to tree hanging on steel cables using a pulley. Very scaring to see, exiting to do and easier than skiing. While we were sliding from tree to tree we were recorded on film: “Tarzan and Jane: 30 years later”. This is an experience we can recommend to any visitor to the area.

Later we walked a short trail along the coast and spend the rest of the evening in the company of an Austrian couple. We had met twice before and knew that the lady was also going to celebrate her fiftieth birthday soon. So we could give her the green “50-balloon”. During dinner we saw a large group of dolphins pas by as if we had not had enough excitement for one day. What a holiday!

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Dag 16, donderdag 7 december.
Tsitsikamma betekent plaats van veel water. Toen we ’s ochtends wakker werden was dat ook het eerste wat we zagen. Door ons plekje aan zee is het net alsof je met je voeten in het water wakker wordt. Tot onze verbazing liep er tijdens ons ontbijt een blauwduiker (klein hertje) met haar jong voor de camper langs. Later zagen we toch nog de meer toepasselijke walvis (Free Willy volgens ons). Vandaag was een relaxed dagje, afgestemd op de gemiddelde leeftijd. We hadden in de middaguren een begeleide tocht door het oerbos geboekt. Maar dat bleek i.p.v. een wandeling met deskundige gids een ritje in een kar achter een trekker. Wel was het nog redelijk interessant om de toelichting te horen. Bovendien kregen we een lekkere picknick voorgeschoteld, waar we reiservaringen uitwisselden met een Utrechts echtpaar dat ongeveer net zo lang als wij onderweg was. De vrouw van dit echtpaar had vandaag op de hangbrug gestaan om Sara te zien. Over toeval gesproken.
Het weer is verder prima, en niet altijd hetzelfde als in Kaapstad. Nog bedankt voor alle reacties op de verjaardag van Jos, zoals al eerder geschreven kunnen we niet altijd direct reageren vanwege de beperkte beschikbaarheid van een goede netwerkverbinding.

Day 16, Thursday 7 December.

Tsitsikamma means place of many waters. When we woke up this morning was water the first thing we saw. Because of our priceless position on the shore it is as if we wake up with our feet in the sea. We were surprised by the visit of a blue duiker (a small deer) and her young that passed our camper. Later we saw the more expected whale, which was an orca this time.

Today was a relaxing day, adapted to our average age. In the afternoon we booked the Woodcutters Journey through the Tsitsikamma indigenous forest. This appeared not to be a hiking tour with a guide, but a tour in a cart pulled by a tractor. The information provided though was interesting. We also met a couple from Utrecht so we could exchange travellers experiences. The lady had been on the suspension bridge this morning for the same reason as Jos did yesterday.

The weather is perfect and differs some times from the weather in Cape Town. We want to thank everybody for all the comments we get and as we wrote in the beginning it is not always possible to respond the same day due to unavailability of a reliable network connection.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Dag 15, woensdag 6 december.
Wat is er mooier dan op je verjaardag om kwart over vijf op te staan en met een kop koffie als ontbijt je boeltje op te pakken? Normaal geen aantrekkelijke optie, maar voor ons wel. Om tien voor zes stonden we al bij het hek te wachten. Klokslag zes uur mag je namelijk het park in. De moeite werd vrijwel direct beloond. De buffels waar we al de hele week naar uitkeken in diverse parken, kwamen naar de drinkplek waar wij als enige op de uitkijk stonden. Enthousiast besloten we nog naar een andere uitkijkplek te gaan waar je uit mag stappen. Daar sta je op een heuvel en hebt dus een goed overzicht. Zo zagen we beneden ons een grote kudde olifanten langstrekken, die we aandachtig volgden. Op een gegeven moment draaide Jos zich om en zag een vijftal olifanten, die een afkorting hadden genomen, vlak achter ons langs lopen. Hoe snel kan een vijftiger in een camper komen? Heel snel! Rond acht uur vonden we het welletjes en reden het park uit, routinematig zeggend: kijk jij links dan kijk ik rechts. Dat leverde nog wat klein grut op zoals jakhals en wrattenzwijn (vlakvark) en verlieten het park richting zuidkust. Onderweg twee keer een tankstation bezocht, een had geen diesel en de ander geen benzine: Afrika. Rond twee uur kwamen we aan bij de Storms rivier monding. We staan nog geen tien meter van de Indische Oceaan af en zagen binnen een half uur na aankomst een school dolfijnen voorbij trekken en in de verte twee walvissen. En alsof het allemaal nog niet genoeg was, het moment suprême: Jos als vijftig jarige op de hangbrug over de monding van de rivier. Missie volbracht, een perfecte verjaardag.

Day 15, Wednesday 6 December.

What more do you want on your birthday, then to get up at five fifteen in the morning to pack your things? Normally not an attractive thought, but we could not wait to get going. The gate to the park opens at six and we were ready for it. The reward came almost instantly. From a viewpoint we saw a herd of buffalo heading for a dam to drink. Excited about such a wonderful experience we decided to go to yet another viewpoint on top of a hill. There you can climb out of your vehicle to have a good look at the surrounding area. We saw a large group of elephants move through the bushes below us. At some moment Jos turned around an saw five elephants pass right behind us. Can a fifty year old jump in a camper fast? Yes he can! Around eight o’clock we left the park and headed for the south coast. On the road we visited two petrol stations, one had no diesel and the other no petrol: Afrika.

Around two in the afternoon we arrived at Storms river mouth. Our camp site is within 10 meters from the Indian Ocean and within half an hour after our arrival we saw several dolphins swim by and two whales at a distance. And this was not even the highlight of the day.
That was when Jos officially declared himself 50 years of age, standing on the suspension bridge over the river mouth. Mission accomplished, a perfect birthday.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Dag 14, dinsdag 5 december.
Hoe breng je je laatste dag als 40-er door? Dat kan heel avontuurlijk.
Rond acht uur reden we naar een apart deel van het Nationale Park, dat Zuurberg heet. Daar begonnen we aan een wandeling die normaal 4 uur duurt. Het begon als een prachtige wandeling door verschillende typen landschap. Op een punt was een natuurlijk meertje waar het lekker zwemmen was. Ver over de helft deden we iets stoms, zeg maar een beginners fout. We gingen op een punt waar het onduidelijk was hoe we verder moesten elk een kant op om te verkennen en raakten elkaar daarbij uit het oog. Om een lang verhaal kort te maken: Cocky schakelde de Zuurberg Rangers in om Jos op te sporen. Beeld: een Xhosa man rent het bos in hardop ‘Zjos, Zjos’ roepend. Gelukkig werd Jos door Elliot, de ranger, gelokaliseerd en bleek er niets aan de hand. Al met al voor de rangers een sterk verhaal en een flinke fooi!
‘s Avonds smaakte het eten eens zo lekker want we hadden flink trek gekregen.
 

Day 14, Tuesday 5 December.

How to spend your las day in your fourties? This can be quite exciting.

Around eight in the morning we headed for Zuurberg Mountain, a different section in the National Park. We wanted to do a 4 hour hiking trail. It started as a wonderful walk through different landscapes. At one point there was even a wonderful natural pool. After 3 hours we made a beginners mistake. We split up and lost site of each other. Cocky alerted the Zuurberg Rangers to track Jos down. Imagine a Xhosa man running into the woods shouting ‘Zjos, Zjos’. Fortunately Elliot, one of the rangers, found Jos close to the camp and all was well. The rangers had there Cock en Bull story and a reward.

At dinner the food tasted better then ever, because we had developed a real appetite.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Dag 13, maandag 4 december.
Vandaag vertrekken we al om 6.15 uur richting de picknick plek in de hoop toch nog buffels te zien. Helaas geen buffels maar wel een paard in de gang tijdens ons ontbijt! Daarna verlaten we de Karoo richting Addo Elephants Park waar we gelukkig weer heelhuids aankomen, want als er hier iets crimineel is dan is het wel het rijgedrag van de Zuid-Afrikaan: inhalen moet altijd of het kan of niet. Dus ook bergop in een bocht bij doorgetrokken witte streep. Na de lunch gaan we meteen op pad en zien vrijwel direct een gevlekte hyena (hier zeldzaam) en twee puppy jakhalzen. De vele imposante mestbollen op de weg doen vermoeden dat er wel een olifant rondloopt in het park. Nou dat is ook zo. Over de mestbollen mag je trouwens niet heenrijden, vanwege de mestkever die met uitsterven wordt bedreigd. De groene begroeiing, die bestaat uit manshoge struiken en boompjes, laat de bruin/grijze olifanten mooi afsteken. Soms zie je een groen gebied met allemaal bruin/grijze bulten, dan staat er dus een kudde. De natuur als zodanig is niet zo overweldigend en afwisselend als de Karoo. En voor de thuisblijvers alvast een fijne Sinterklaasavond.

Day 13, Monday, 4 December.

Today we leave at 6:15 towards the picknick area, because we still hope to see some buffalo. Unfortunately we did not see any wild animals, but two horses came to join us for breakfast. After breakfast we left the Karoo towards Addo Elephant Park were we arrived despite the average behaviour of the South African motorist. The driving habits of the natives are close to criminal. They overtake in any situation, even uphill and in a curve. After lunch we head for the game area and see a spotted hyena and some jackal puppy’s. The huge amount of dung on the road suggest the odd elephant around. Well there are many of them. By the way, you are not allowed to overrun the dung, because of the rare dung beetle. The green bushes and trees cause the brownish/greyish elephants to stick out. We think that nature as such is not as diverse and impressive as in the Karoo, but much greener.

Jos & Cocky

[Show as slideshow]

Dag 12, zondag 3 december.
Wanneer je wilt profiteren van het mooie ochtendlicht en van het feit dat het wild zich van drinkplek naar graasplek verplaatst en dus goed zichtbaar is, moet je vroeg uit de veren. Om 6.45 uur waren we vanochtend aan de late kant. We rijden twee prachtige routes waarbij we op de eerste route veel grazende kuddes zien. De tweede route leverde qua wild niets op, maar was om te rijden avontuurlijk, met o.a. doorwaadbare plaatsen in rivieren. De uitdrukking ‘veel stof doen opwaaien’ is, volgens ons, afkomstig uit Zuid-Afrika en daarom namen we aan het begin van de middag een verfrissende duik in het zwembad. Ook ’s middags gaan we er weer op uit, omdat we graag de neushoorns en buffels willen zien. Maar helaas, niet op zondag. Moe nie worry nie, alles sal reg kom. Dat blijkt wel uit het feit dat het met de bergkwagga (berg zebra) weer goed gaat, terwijl deze bijna uitgestorven was. We hebben er genoeg gezien vandaag, en opvallend veel veulentjes.
 

Day 12, Sunday 3 December.

If one wants to take advantage of the beautiful morning light and the fact that the animals migrate from the drinking places to the fields so they can be spotted easily, one has to get up early. At 6:45 am we were a bit late. We drove two beautiful trails and saw many herds of different grazers on the first trail. The second trail we saw no larger animals, but it was exciting to drive, e.g. through river crossings. It was extremely dusty today, so we took a refreshing dive into the swimming pool after lunch. We wanted to see the buffalo and the black rhino so in the afternoon we went on the road again. But unfortunately none of them showed themselves. As the saying go’s: don’t worry, be happy. The mountain zebra at least seems to be happy and stands a good chance to be saved from extinction. We saw plenty of them with young ones to expand the population.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]

Toen we opstonden was het bewolkt, redelijk koel, dus prima weer voor het lopen van een van de gemarkeerde wandelroutes. We doen er drie uur over en genieten van de prachtige natuur. Wel vragen wij ons af wanneer de bus met wild aankomt. Zo hebben we bijvoorbeeld nog geen zebra gezien. Tegen het eind van de wandeling zagen we wel drie elanden die, zo bleek later, ook vanuit de stoel naast de camper goed te zien waren. Aan het begin van de middag doen we boodschappen in Cradock en versturen ons dagelijks berichtje. Terug in het park rijden we de route speciaal voor 4X4 autos (vierwielaandrijving én lage gearing gebruikt). We zien het eerste wild van vandaag, o.a.: een struisvogelpaar met 14 kuikens, een kudde rooihartbees, witstertmuishond en waaierstertgrondeekhoring. Ja, ons het een Veldgids tot die diere en plante van Suider-Afrika gekoop.
Tegen het vallen van de avond rijden we een tweede route die grotendeels over een hooggelegen plateau voert, met uitgestrekte graslanden. Daar waren de grazers volop te zien: meerdere grote kuddes zebra’s, springbokken, swartwildebees, blesbokken, rooihartbees. Het ultieme Prins Bernard gevoel kwam hier boven. Ons geniet dit baie!

When we woke up this morning, it was cloudy and relatively cool. A fine day to try one of the hiking trails. It took us three hours and we enjoyed the abundance of nature. We did wonder though, when the bus with wildlife was due. We had not even seen a zebra so far. Towards the end of the tour we spotted three eland. It appeared that when we were back at the camp site, we could see these animals from our chairs. Early in the afternoon we went to Cradock for shopping and sending our messages. Back in the park we drove the 4X4 route. We saw our first game of the day: an ostrich family with 14 chicks, a flock of red hartebeest, ground squirrel and yellow mongoose. In the early evening we made another tour leading over vast grasslands, where we saw herds of the bigger grazers.

Cocky & Jos

[Show as slideshow]