Route 62
Dag 19, zondag 10 december.
Na een goede nachtrust, zijn we vandaag weer door het zonnetje gewekt. We zijn nu in de Swartberge en om ons doel te bereiken hadden we de keus tussen twee routes: over de Swartbergpas via de Hel of de Route 62. De Hel hebben we niet gezien, maar wel de Rust en Vrede. Dit zijn watervallen die naar beneden razen in een prachtige kloof.
We hebben al veel mooie stukken gereden, maar zijn het erover eens dat de Route 62 de mooiste is. We waren rond twee uur op een camping bij Warmwaterberg. Daar hebben we eerst een wandeling gemaakt en daarna gedobberd in het warme water (tot 42 graden) waar het plaatsje zijn naam aan te danken heeft. Heerlijk, evenals het eten. De laatste maaltijd in de Karoo bestond uit echte Afrikaanse ‘kos’: bobotie met als toetje malva pudding met custard. Alhoewel het is toegestaan om de hele nacht in het warme water te blijven liggen, kruipen we nog 1 keer in ons campertje. Bovendien zijn de swembad reëls erg streng, zo mag je bijvoorbeeld niet ‘kaalswem nie’. Morgen het laatste stukje naar Hermanus, waar ‘ons gaan kuier’ bij Vasi en Marius, onze Zuid-Afrikaanse vrienden.
Day 19, Sunday 10 December.
After a good nights sleep we woke up with sunshine again. We are now in the Swartberg Mountains and to reach our destination we had the choice between two routes: one was over the Swartberg Pass via the Hell, the other was the Route 62. We did not see the Hell, but did see Rust en Vrede (rest and peace). These are waterfalls that tumble down in a beautiful canyon.
We have been driving routes that were breathtaking but we both agree that Route 62 is the most scenic route. We arrived at a campsite near Warmwaterberg. After a short hiking trail we soaked in the mineral springs (up to 42 degrees Celsius) that gives the place its name. Lovely, just like the food. Our last dinner in the Karoo was traditional Afrikaans food: bobotie and for dessert malva pudding with custard. This will be our last night in our camper, tomorrow we will head for Hermanus to meet with Vasi and Marius, our South African friends.
Cocky & Jos
One Response to “Route 62”
Het gaat hier allemaal goed,de kinderen zijn lief,en doen hun best om alles goed te laten verlopen.
We eten iedere dag goed, en maken om beurten het klaar. Wij zijn s’morgens niet zo vroeg op als zij,ze zijn al weg als wij opstaan, maar ze kunnen zich best redden.Het weer is niet best, vanmorgen alle bladeren opgeruimd,vanmiddag regen tot nu toe, het is nu 10 uur. Net nog triviant gespeeld, want Judith had niets te doen, omdat ze vandaag thuis is gebleven. Oma loopt de hele dag trap op trap af om het huis tiptop in orde te maken. De was, de was, de was, de was, zegt oma steeds maar… je moet wat. Ondanks het harde werk, is het nog steeds gezellig. We zien dat jullie het ook fijn hebben daar. We volgen jullie avonturen elke dag. Geniet nog maar lekker de laatste dagen. Wij kijken er naar uit om jullie weer te zien en te spreken. Jos, we hebben gewed om hoe lang het zal duren eer jij naar je computer gaat (oma dacht meteen bij binnenkomst, opa en Judith gaven je een uur).
Doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!
Wij.